Monday, April 30, 2012

طوری که اين تورکک‌جان دور ورداشته، به‌گُمان‌ام که حضرت آدمِ سفيه‌الله هم، سراپا «تورک» بيده!!

تركهای سومر، بانيان تمدن بشري
به گواه تاريخ، منطقه غرب ايران ، خصوصا آذربايجان ، مهد تمدن بشری بوده است ولی متاسفانه شوينيسم فارس به علت كينه توزی با تاريخ ايران باستان، و ترس از اينكه، برملا شدن حقايق آن، پوچی و دروغ بودن ادعای آنان مبنی بر وجود تمدن پوشالی 2500 ساله آريايي/ پارسی در فلات ايران را ثابت خواهد کرد، لذا از نشر حقايق مربوط به آن شديدأ ممانعت کرده، و با وقاحت تمام تمدن های درخشان قبل از هخامنشی را بی اهميت و قبل از تاريخ می نامند. لازم به ذکر است که در همه جای دنيا به دوران قبل از اختراع خط توسط سومرها، يعنی تقريبا 6000 سال قبل، دوران قبل از تاريخ ميگويند، ولی در ايران شوينيسم فارس 2500 سال را مرز بين دوران قبل و بعد از تاريخ معرفی ميکند تا توجه مردم به سوی تمدن های باستانی فلات ايران جلب نشود. اين عمل زشت و غير انساني، خيانت بزرگی است كه قومگرايان فارس به ايرانيان در کل و خصوصا به آذربايجانی ها که وارثين واقعی تمدنهای قوتتی ها، ايلاميان، سومريان، ماننا ها، مادها، اورارتوها و. . . ميباشند.
...

کاملِ متن:
http://azarbaijanroz.blogspot.com/2010/07/blog-post.html


$
طوری که اين تورکک‌جان دور ورداشته، به‌گُمان‌ام که حضرت آدمِ سفيه‌الله هم، سراپا «تورک» بيده!!
گيلگمش هم که در اصل «قوُل‌قوُموُش» بوده؛ اهلِ مياندوآب!!

و امّا، در يکی از کوامينت (جمعِ يه‌کم مکثّر «کامنت»)، ايدون آمده است؛ و ما خوش‌مان بيامد، کمی؛ و نقل بکرديم، زياد...
:
از نظر من توی نويسنده يه احمق بيکار بيشتر نيستی، واقعاً آدمی مث تو به درد چی می‌خوره؟ مرد را دردی اگر باشد خوش است / درد بی‌دردی علاجش آتش است ... بدبخت به فکر نون باش که خربزه آبه، خوب شد تو مورّخ نشدی!

http://azarbaijanroz.blogspot.com/2010/07/blog-post.html

?
کامنتِ من:
هی! آقایِ ناشناسِ قبل از منِ باشناس! (اون چينی‌يه رو که ول‌ش!!)
ازين کامنتِ معرکه‌ت خيلی خيلی خوش‌ام بيامد؛ اين «ضرب‌الکسشريّات»ِ مترّک را که بردم در فيسه‌پوک‌ام لينک بکنم‌ش، کامنت‌تو اون‌جا نقليدم، با اجازه‌ت!
https://www.facebook.com/fardayerowshan/posts/373929695977317

هم صافِ صافِ صاف، زدی تویِ تویِ تویِ سولاخِ خال!!
دم‌ات گرم و سرت خوش باد!

2 comments:

  1. منوچهر جمالی درگذشت.

    [ من، معبر رویاهای متفکّرین دیگر نیستم. افکار من، رویاهای من هستند. ]

    « منوچهر جمالی »، بامداد روز پنجشبه برابر با هفتم ژوئیه سال 2012 میلادی در شهر مالاگای اسپانیا، چشم بر جهان فروبست. هنگام مرگ، 84 ساله بود. او به جهان آمد، اندیشید و عاقبت مُرد. هر روز در این جهان پهناور، کثیری از انسانها، یک بار زاده می شوند و برای همیشه می میرند. ولی هستند انسانهایی انگشت شمار که یک بار زاییده می شوند و هرگز نمی میرند. « منوچهر جمالی »، یکی از شگفت انگیزترین متفکّرانی بود که مادر ایرانزمین به ایران و جهان هدیه کرد. هنوز سالهای سال باید بگذرند تا رفته رفته، ژرفای تکاندهنده ی افکار و ایده های او برای جویندگان و پرسندگان تاریخ و فرهنگ ایرانزمین، آشکار شوند. وی برغم سالخوردگی از تلاش و پایورزی برای کشف و شناخت و فراگستری بُنمایه های فرهنگ ایرانیان، تا آخرین دقایق حیاتش، لحظه ای واپس ننشست و با شور و شوق، یک تنه در بسیاری از میدانهای کارزار فرهنگی، دلاورانه اندیشید و راستمنش بر پرنسیپهای فرهنگ ایرانیان، مشعلداری کرد.
    درگذشت نابهنگام « منوچهر جمالی » را به تمام جویندگان تاریخ و فرهنگ ایرانزمین و همچنین خانواده و بستگان و آشنایان و دوستان وی تسلیت می گوییم. به امید روزگارانی که رویاهای او، واقعیّت ملموس ایرانزمین شوند. ایدون باد!.

    جمعی از دوستان نزدیک « منوچهر جمالی ». پنجم ماه ؤوئیه 2012 میلادی

    ReplyDelete
  2. eshtebahe taypi. dorostesh. 05.07.2012 mybasheh. margrooze Jamaly.

    ReplyDelete