Samstag, November 30, 2019

موندن يا نموندن!

موندن يا نموندن!

اندر روايات اومده که مهدی که بياد (من که نه داداچ؛ من که آزارم به غيرِقابلِ‌قبول-که اعنی همون بوقلمونِ خودمون باشه- هم نمی‌رسه، چی برسه به پشّه) آره، (اون) مهدی (داغونه) که بياد، بلافاصله بعد که اقدامات می‌کنه، می‌گن تا رکابِ اسبِ‌ش خون بالا مياد...
من مونده‌م که اوّل می‌ده که زمين رو ايزوگام بکنن يا نه؟ اگر نده که، خوارمادرمون وای!! باس آدم از کلِّ کرات بکِشه بياره و بکُشه! که ايدون با اين‌همه کوير و بيابون و زمينِ ترک‌خورده که خون راه نميفته، داداچ!
...
مگه همون ناخوارکسته خدایِ خودِش به دادمون برسه؛ وگرنه عن‌مون‌م توُ تاريخ به يادگار نمی‌مونه، دادا!!

::::
شنبه، 9 آذر 1398؛ 30 نوامبر 2019
م. سهرابی

Donnerstag, November 28, 2019

پايان!


پايان!

اين‌جا
سوريّه و لبنان، عراق و مصر
يا بی‌نوا ويران‌سرایِ آبگانان نيست؛
ايران است.

اين‌جا، همان‌جايی‌ست کز اسلام
امکانِ فتحِ بيشتر، اِستاند.
با –خود درين نکبت هزاروچارصدسال آشناکردن
با –خويشتن را زين‌نمط تيره، تباه و بی‌نوا کردن!

آری، اگر ايران نبود، امروز
کلِّ جهان در گندِ دينِ خيرِ اهريمن
پوسيده، می‌لوليد.
می‌مرگيد.

باری،
وليک، امروز
بذرِ نهانِ بهمنِ 57، اين‌سان تناور، دار می‌گردد!

ماتان به شه‌نيرنگی از ژرفایِ جانِ لب‌به‌لب‌کين عشوه‌ای داديم و آن را چون شکر خورديد...
حلقوم‌تان پر زور!

اينک! بهایِ پادشاهیِّ حسينِ تشنه‌لب اين‌جاست:
اين دارِ مرگ، اين گور!
پايانِ اسلامِ عنِ منفور!!

::::
دوشنبه، 25 نوامبر 2019
م. سهرابی
pdf:
https://mehdisohrabi.files.wordpress.com/2019/11/payane_eslam.pdf