Friday, October 19, 2012

شکيرا هم بعله!

ايميلی برامون رسيده بود، که لازم شد عرض کنيم:

واه واه! چه حرفا!؟
خُب، مگه قرار بوده کجايی باشه؟
آخه من پيرزنِ گيس‌سفيد، چن‌بار بايد بگم، ورپريده‌های ذليل‌مرده...؟
اگه ما ايرونيونِ دلاويز بتونيم از نيروی اصلی‌مون که در اثرِ توطئه‌های خبيثِ صهيونيسکِ جهانی، به لتّه‌یِ کتمان چپونده‌کرده شده، فرخوردار بشه، ننه، شما مطمئن باشيم که همه‌یِ چيزایِ خوبِ جهان، اصلِ تخمِ‌ش، ايرونی بوده...
برا همينه که به ما می‌گن: بهترين ملّتِ تخمیِ جهان و حومه!

متنِ ايميل:
بانو شکيرا (شکيلا ديبافر) بعد از سی سال به آغوش خانواده‌اش بازگشت!
شکيلا هنرپيشه و خواننده‌ی معروف اسپانيايی بعد از سی سال جدايی خانواده‌ی خود را يافت. منوچهر و نوش آفرين ديبافر، مادر و پدر شکيرا، که از درباريان به‌نام زمان شاه بودند پس از انقلاب به امريکا مهاجرت کرده و پناهنده شدند. ولی به‌دليل مشکلات سياسی و مالی سرپرستی شکيلا را که آن‌زمان کودکی 2 ساله بود، به خانواده‌ای اسپانيايی سپردند. تا اين‌که ماه گذشته شکيلا به کمک خانم اپرا ويفری، مجری معروف اپرا شو، موفق به ديدار خانواده‌اش در امريکا شد. وی گفت بسيار از اين ديدار خوشحال است و دوست دارد وقت بيشتری را صرف خانواده‌اش کند. او همچنين گفت که با وجودی که در اسپانيا و با فرهنگ اسپانيايی بزرگ شده است اما دوست دارد درباره‌ی ريشه‌های ايرانی خود تحقيق کند.

لازم به ذکر است که در زبان اسپانيايی تلفظ حرف "ر" به‌صورت "ل" می‌باشد و به همين دليل اسم اين بانو شکيرا تلفظ می‌شود.

بياييد به صفحه‌ی اين بانوی ايرانی رفته و از اين‌که هموطن ماست ابراز افتخار کنيم.

ويدئوی ملاقات شکيرا با خانواده‌اش در برنامه‌ی اپرا را می‌توانيد در يوتوب ببينيد. به فارسی صحبت‌کردن پدر و مادر شکيرا دقت کنيد.




(عينِ مطلب و تصاوير، اين‌جا نيز هست:
http://www.nightmusic6.ir/ftopicp-339964.html)

Wednesday, October 17, 2012

معادله‌یِ دشمن‌کوب!

روزنامه‌های جام جم، مردم‌سالاری، ابتکار و آرمان گزارش داده‌اند که شورای عالی انقلاب فرهنگی با تصويب «مشوق‌های جديد اقتصادی» اعلام کرده که در قبال «افزايش زاد و ولد» به خانواده‌ها «سکه»، «وام مسکن» و «بيمه» تعلق می‌گيرد.... (راديو فردا)
http://www.radiofarda.com/content/f3_newspapers_iran_review_wedesday/24742108.html

رهبری، داده به امّت پيغام
بشنويد آيه‌یِ روشن از ما
گر بخواهيد شود رفع، به‌کل
خطرِ حمله‌یِ دشمن از ما
شيعه، بايد دو برابر گردد
طبقِ اين اصلِ مدوّن از ما:
از شما، زحمتِ بندازِ درست
سکّه و بيمه و مسکن، از ما!!

م. سهرابی
26 مهر 1391، 17 اکتبر 2012

Wednesday, October 03, 2012

تو هم روش!!

به‌قولِ علمایِ اقدم و قدمایِ اعلم:
بسمه تعالیٰ
اونی که به ما نريده بود
کلاغِ کون‌دريده بود!!

آدم ميمونه!

حالا با يه‌همچين جمله و حقيقتِ راست و درست و نابی، آدم ميمونه (با ميمون‌ه اشتباه نشه) که بايد به حضرت مارکس ايمان بياره يا به حضرتِ ختمِ انبيا!!



&
عکس، از:
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151080894297711&set=p.10151080894297711&type=1&relevant_count=1

ياوه‌یِ پرطمطراقِ احترام به عقايد

عقايد و کسانی که سخن از «احترام به عقايد» به‌ميان می‌آورند، همان عقايد و کسان‌اند که به‌وقتِ توانستگی، با همه‌یِ خواهندگیِ جنون‌وارِ خود، به مقابله با هرگونه عقيده‌ای برمی‌خيزند، آزادی را به تمسخر می‌گيرند، زندگیِ انسان‌ها را به هيچ می‌شمرند، و کمترين اختلافِ عقيده‌ای را برنمی‌تابند؛ امّا هنگامی که آگاهیِ انسان در برابرشان قد علم می‌کند، مظلومانه و مذبوحانه، فرياد وامصيبتایِ احترام به عقايد سرمی‌دهند.
عقيده و باور و کنشی که به آزادیِ انسان‌ها و حقوقِ بديهیِ طبيعی‌شان، اهانت و تجاوز می‌کند، نه‌تنها درخورِ هيچ احترامی نيست، بلکه بايد با تمامِ توان، به نابودیِ آن برخاست.
می‌خواهد يک پيرو و معتقد داشته باشد، يا يک‌ميليارد!

&
عکس، از:
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=426019914121883&set=a.216168601773683.53469.100001416349927&type=1&theater

pdf
http://mehdisohrabi.files.wordpress.com/2012/10/y_ehteram_be_aqhayed.pdf

Tuesday, October 02, 2012

ازل‌نامه (اندر مقامات الف. جيم.)

حتّی قبل از محو و نابودشدنِ «فيس‌پوک»ام، به‌دستِ شجره‌یِ خبيثه‌یِ ملعون: ذاکرالبرگ، کلاً عادت داشتم که از هر نوشته‌ای که در فيس‌پوک می‌پُستم، يک‌نسخه هم در وبلاگ‌ام پُستان دهم... و بعد از واقعه که ديگر کلاً سه‌برابر عادت کرده‌ام...
لکن‌مع‌الاسف،
اين‌فقره (از 27 مارس 2012)، گويا نشر نيافته بوده!

×××


ازل‌نامه
(اندر مقامات الف. جيم.)

(0)
آ... آ... آ... شمارش معکوس شروع می‌شه... می‌شمريم: ... پنج... چار... سه... دو... ای‌بابا، اين‌که واز اين‌جا وايستاده... آهای! احمد!... احمدجان!... يه‌کم برو اون‌ورتر، يه‌وخ تيکّه‌پاره‌هام بهت نگيره؛ آخه، ديگه وقتشه، دارم خودمو می‌ترکّونم، بلکم اقلّ‌کم چارتا کهکشون ازم دربياد... می‌شنوی احمدجان، يا از فرط پيری، کر شدی... دِ برو کنار ديگه! اَه...

(حضرتِ عدم [نقطه‌یِ "هيچ"]، خطاب به احمد جنّتی؛ لحظه‌ای قبل از استارت "بيگ‌بنگِ اوّل")

دَدَه‌م وای به سه‌نقطه‌یِ شريف‌مون!!

حتّی قبل از محو و نابودشدنِ «فيس‌پوک»ام، به‌دستِ شجره‌یِ خبيثه‌یِ ملعون: ذاکرالبرگ، کلاً عادت داشتم که از هر نوشته‌ای که در فيس‌پوک می‌پُستم، يک‌نسخه هم در وبلاگ‌ام پُستان دهم... و بعد از واقعه که ديگر کلاً سه‌برابر عادت کرده‌ام...
لکن‌مع‌الاسف،
اين‌فقره، گويا نشر نيافته بوده!
×××

امروز، سنه‌ی 1391 بی‌خورشيدی، يوم‌الاوّل، هفتوک آبريل 2012، ايميلی داشتم از سايتی با عنوانِ «نشر مستضعفين»...

×××××
دوست گرامی سلام
شماره 33 نشر الکترونيکی مستضعفين (اول فروردين 1391) منتشر شد
همگرايی و واگرايی، مبانی تئوريک حزب از ديدگاه ما - بخش 7، اسلام شناسی - بخش 10، تکامل - بخش 2، تفسير سوره انسان - بخش اول
http://www.nashr-mostazafin.com
دانلود نشر به صورت پی دی اف
http://www.4shared.com/dir/W9uBhrer/sharing.html
نشر مستضعفين در وورد پرس
http://nmostazafin.wordpress.com
دوست گرامی برای بهبودی نشر مستضعفين انتقادات و پيشنهادات خويش را برای ما از طريق ايميل آدرس ارسال کنيد
موفق و پيروز باشيد
×××××

اگرچه نيازی به کليک‌کردن لينکِ سايت و دخول فيها نيود، لکن مع‌الاسف ازون‌جا که می‌گن «فضولو بردن بهشت، بس‌که سولاخای ملائکه رو انگشت کرد، انداختنش جهنّم»، رفتيم و سايت را ملاحظيديم...
و اين سطورِ صدبدتر از ستور چموش را تايپ کرديم و، ريپلای.
گفتيم شما هم بی‌فيض نمانده باشيد:
««
رفتيم و سايت را زيارت کرديم...
دوست دارم از راه لطف هم که شده، منو ببخشين... من اصولاً به‌صورت يه آدم بی‌ادب به‌خشت افتاده‌م! البتّه به‌هيچ‌وجه قصد اسائه‌ی ادب نسبت به شما رو ندارم، بلکه فقط طرز بيان درب و داغون‌ام، اونم از دست «استادان ادب فارسی»، يه‌خورده همچين بفهمی‌نفهمی، به‌دور از ادب تشريف دارن...
مع‌هذا، يا به‌عبارت ديگه علی‌ایّ‌حال، بايد خدمت‌تون عرض کنم، که:
متأسّفانه چوب قدسی و شريف اسلام ناب محمّدی، در انواع و اقسام ورژنای نو و کهنه‌ش، ديگه توی مقعد پاره‌پوره‌م نمی‌ره؛ ولو با وازلين فرد اعلا!!
و البتّه، اين فقره، علّت کاملاً ملموس داره: کمبود جا، يا به‌عبارتی همون عدم گنجايش! چون همين الآن که دارم خدمت شريف‌تون اين عرايض رو می‌کنم، چوب لطيف اسلام ناب محمّدی، به‌اندازه‌ی هزاروچارصد سده، تا هم‌فيهاخالدون، توی مقعد نازنين و مبارک فقير هست؛ اون‌م خيلی ناجور! خفن!!
حالا اگه شما بخواين يه چوب ديگه هم بچسپونين چفتِ‌ش و، يک‌جا، زِزِزِرت، به مای بيچاره بسپوزين، که ديگه دَدَه‌م وای به مقعد شريف‌مون!!

با احترام
و، عزّت عالی مستدام!

م. سهرابی
‏شنبه‏، آوريل‏ 07‏، 2012