Thursday, February 22, 2007

حقيقت ِ ما اين نبوده است

وحشت‌کمين ِ يورش ِ مرگ است سينه‌ها
قهقاه ِ ديو ِ هول فکنده درآن طنين
هر کس درون ِ گوشه‌ی ِ مفلوک ِ خود گم است
سايد بر آستانه‌ی ِ شير ِ عَلَم ، جبين [1]
پايی به‌راه نيست ، که از طالع ِ نگون
بارد ز ابر يأس و ، عبث جوشد از زمين
هستی و نيستی متقاطع دوايری است
آن را که يأس گشته به انديشه‌اش عجين
خورشيد بر تباهی ِ اجساد گستَرَد
بوی ِ عفونتی ، که ازآن زايد اين يقين
ما ، زندگان ِ مرده ؛ تهی سايه‌های ِ خويش
ما ، اين کَشنده تلخ نفس‌های ِ واپسين
ديری‌ست تا به کوی ِ فراموشی‌ای شگرف
اجساد ِ بی‌هويّت ِ خويش‌ايم ، اين‌چنين

امّا ببين ، حقيقت ِ ما اين نبوده است
ما شير بوده‌ايم ؛ قوی‌پنجه ، آهنين
بخشنده همچو ابر و ، خروشنده همچو رعد
چون کوه با‌صلابت و ، چون بحر سهمگين
جوينده‌ی ِ هميشه‌ی ِ شادی و دوستی
عشّاق ِ راستين و ، سزاوار ِ آفرين

آخر چه شد که روبَه و موش و وزغ شديم
وينسان به ناتوانی و پوسيدگی قرين ؟

...
در ماست آنچه تيرگی آورده‌مان به کار
هم خود به دست ِ ماست رهايی ازين حنين [2]
جهل است آنچه کرده تبه زندگیّ ِ ما
می‌کُش تو ديو ِ جهل و ، جهانی دگر ببين
غفلت ، بهای ِ مرگ بُوَد ؛ مرگ ِ دردناک
آن را که مار گشته نهان اندر آستين


-------------------اَمرداد ِ 1370

?
پابرگ‌‌ها :
[1] شير ِ عَلَم : شير ِ منقوش بر پرده که چون باد برخيزد و بر پرده وزد همراه ِ پرده به‌تکان درمی‌آيد . شير ِ علم کنايه و استعاره‌ای است از موجود ِ بی‌اراده – لرزان به اندک وزشی – و ... ( مأخذ ، يادداشت نشده )
« شير ِ علم . ( alam ) تصوير ِ شير که روی ِ رايت و درفش نقش کنند . » [ فرهنگ ِ فارسی ِ معين ؛ 2 – شير ]
[2] حنين : 1 – بانگ‌کردن از شادی يا حزن . 2 – زاری ، ناله ، شدّت ِ گريه . 3 – شفقت ، اشتياق . [ فرهنگ ِ فارسی ِ معين ] – در اينجا معنای ِ دوّم در نظر است .

2 comments:

  1. باحال بود و جالب
    شما خوب شعر ميگي

    ReplyDelete