Monday, February 13, 2012

مُنگليسمِ آريايیِ نمک‌نشناس

مضحک‌ترين نکته در «آريايی‌بازی»ِ ايرانی، می‌تواند اين باشد که گويا آريايی‌پرستِ ايرانی از ياد برده است که نمی‌تواند –يا به‌عبارتی ديگر، فرقی با مضحکه ندارد، اگر بخواهد- آريايی‌گری و "دار و دمبک"ِ آريايی‌اش را، بر سرِ کسانی بکوبد که –در خوش‌بينانه‌ترين انگاره- آن را به او شناسانده‌اند، و يا –در انگاره‌ای بدبينانه (اگر نگوييم: واقع‌بينانه)- برساخته، و به دست‌اش داده‌اند، تا زمانی از وی به‌عنوانِ نعم‌البدلِ نفوذی در پشتِ جبهه‌یِ دشمن، بهره برند، و زمانی ديگر –بنا به اقتضا- با تماشایِ کژ‌رقصی‌هایِ غرورآميزِ تاريخی-قبيله‌ای‌اش، کمی حال کنند... –که اعنی همين دنيایِ "پدرسوخته"یِ غرب!
زهی نژادِ مُنگُل!
و زهی دلقکانگیِ نمک‌نشناسانه!!

يک‌شنبه، 23 بهمن، 12 فوريه 2012

$
پی‌دی‌اف:
http://irannamag.files.wordpress.com/2012/02/mongolisme_ariaei1.pdf

No comments:

Post a Comment