Thursday, January 05, 2012

دو سوکْ‌مويه

کاش می‌ترکيد بغض‌ام، کاش می‌ترکيد
...

از بيابانِ طبس
اين‌جا
پاره‌ای، ای‌کاش
تنگنایِ سينه‌ام را بال و پر می‌داد
چشمه‌سارِ خشکِ اشک‌ام، باز می‌جوشيد

کاش می‌ترکيد بغض‌ام
کاش می‌ترکيد...


}
ای رفته و، با تو مهربانی مرده
دل، غمکده گشته؛ شادمانی مرده
برخيز و ببين، من‌ام درين ماتمِ سخت
در هر نفسی، به زندگانی، مرده!
آذر 1390؛ و شنبه، 10 دی، 31 دسامبر 2011

PDF

No comments:

Post a Comment