Thursday, September 08, 2005

به خدايي كه ديگر نيست !


روزي كه تمرين ِ تقدير داشتي يادم هست .
رنگ ِ سپيد را به نقش ِ فرشتگان كردي
سپيدان ِ محو ؛ روشن در روشنا !

گفتم : اين قدر گِل بازي مكن .

با ناخناني پُر ز چربي ِ بُن ِ مو [1]
همكار ِ تو بود ،
كِرم ِ تو .

در بُله ِ بُهت ِ هپروت
زمين ِ پيرامونت از سپيد و سياه انباشته شد ؛
توده در توده .
تنها دو رنگ داشتي .

سپيد را به نقش ِ فرشتگان كردي ؛ سپيدان ِ ياوه
و ما را سراپا سياه سرشتي .
...
اينك ، خداوند ِ ياوگان بيش نيستي
كه خويش را ، به كوري ِ نور ِ سياه ِ تو
سپيد برآمده ايم ؛ سرخ برآمده ايم ؛ و به صد رنگ
[ آسمان هايي كه ديگر در آن راه نداري ؛ مگر مات
- گذر ِ گذار داده باشيم
تا در اهرمنْ بازاري – اگر بيابي – [2]
سري به در ِ بسته ي ِ مسجدي بكوبي .

...
هان اي دروغ ِ هزار چار !
در ژرفاي ِ بطن ِ مادركت اهريمن نيز ، جايي براي ِ تو نيست .
اي از جنس ِ مرگ !

11 يا 12 اسفند 83

نسخه ي پي دي اف اين نوشته

[1] « ناخنان پر ز چربي ِ بن ِ مو » از شعر ِ دهخدا ست در وصف ِ آخوند ( مثنوي ِ « ان شاء الله گربه است » ؛ بيت ِ 8 ) :
ناخنان پر ز چربي ِ بن ِ مو
بس كه تخليل ِ لحيه ، گاه ِ وضو
http://www.freewebs.com/borzinmehr / http://borzinmehr.blogfa.com/post-1.aspx

[2] اهرمن بازار – جليل محمّد قلي زاده ، مدير ِ روزنامه ي ِ « ملّا نصرالدّين » [ كه همزمان با جنبش ِ مشروطه ، در قفقاز نشر مي شد ، و بسيار مورد ِ توجّه ِ آزادي خواهان ِ ايران بود و اشعار ِ آگاهي بخش و كوبنده ي ِ ميرزا علي اكبر صابر – هوپ هوپ نامه – در آن به چاپ مي رسيد ] از محلّه ي ِ مسلمان نشين ِ تفليس ، با عنوان ِ « شيطان بازار » ياد كرده است ( رك : از صبا تا نيما ، ج2 ص 43 ) .
توضيح ِ اين نكته ي ِ بسيار مهم ، كه چرا به جاي ِ « شيطان » ، « اهرمن » آورده ام مجالي جداگانه مي طلبد . شايد فرصت شد و در آينده اي نزديك ، يادداشتي در اين باره نوشتم . ( در حقيقت ، بايد يادداشت هاي ِ مربوطه را تأليف كنم ! )

No comments:

Post a Comment