Sunday, March 05, 2006

صبح (3)

به به غني كشميري و بيت ِ او نياز مي‌كنم :
------------------ دهر ناامن چنان گشته كه چون مردم ِ چشم
------------------ تـا در ِ خـانـه نبـنـدم ، نبـرد خـواب مـرا


شب چو مي‌بندد در مردم ِ چشم
من و دل سير ِ دو عالم داريم
مست ِ مستيم و به باران ِ دو چشمان ِ درون
تا خرابي دو سه پيمانه جنون كم داريم

شب چو مي‌بندد در مردم ِ چشم
باز كابوس ِ ستمكاره‌ي ِ شب مي‌ايد
مي‌‌گريزم سوي ِ درهايي در آن‌سوي ِ نيست
جان ِ آواره دو صد بار به‌لب مي‌آيد

شب چو مي‌بندد در مردم ِ چشم
نشئه‌اي مي‌بردم تا لب ِ مرگ
ديو- خرفستر ِ شب مي‌خندد
خنده‌اش مي‌پيچد در شب ِ مرگ

شب چو مي‌بندد در مردم ِ چشم
باز زين نعره‌ي ِ مستانه مرا پروا نيست
گر كه صد بارم بر دار كشيد
باز هم مي‌گويم :
----------- صبح مي آيد . فردا ، شب‌تان پيدا نيست .


2 و 3 اسفند 1379

No comments:

Post a Comment