Sunday, February 19, 2006

اهرمن / الله

به خدايي که زنده و باقي است[1]
به دروغ و فسانه و نيرنگ
به غزا و تعرّض و کشتار
به توحّش ، به جادُوي ، با جنگ
که چُنانم به دست ِ « الفقر» ش
چو يکي دانه زير ِ کوبش ِ غَنگ

اين خدا گر خود اهرمن نبُوَد
از چه دارد به قتل ِ من آهنگ ؟
رام ِ تو نيستم ، نخواهم بود
اهرمن / اللَّه ، اي عصاره ي ِ ننگ
تخمه ي ِ فقر و مرگ و بيماري
خصم ِ انسان و دشمن ِ فرهنگ
پنجه در خون مزن ، مترسانم
ديگرت اين حنا ندارد رنگ
خواهي ار من سکوت پيشه کنم
رو بخسپ اندرون ِ گورت ، تنگ
زان که نبوَد ازين دوگانه گريز
که بسي زود ، بي دريغ و درنگ
يا من ات زير ِ پاي پَخچ کنم
يا تو بر دار سازي ام آونگ !

آذر ِ 84

-----------------
[1] مصرع از انوري است :
به خدايي که زنده و باقي است
که من امروز طالب ِ مرگ ام
باورم دار اين حديث ، ازانک
صعب رنجور و نيک بي برگ ام
( ديوان . تصحيح ِ مدرّس رضوي ، ج 2 ص 692 )

GIF

No comments:

Post a Comment