از وبلاگ ِ خسن آقا
عکس (که گويا غيب شده)، اين بوده:
(افزوده شد: سهشنبه، 16 آبانِ 1391)
صبح (3)
به به غنی كشميری و بيتِ او نياز ميكنم:
دهر ناامن چنان
گشته كه چون مردمِ چشم
تا درِ خانه نبندم،
نبرَد خواب مرا
شب چو ميبندد در، مردمِ چشم
من و دل سيرِ دو عالم داريم
مستِ مستايم و به بارانِ دو چشمانِ درون
تا خرابی دو سه پيمانه جنون كم داريم
□
شب چو ميبندد در، مردمِ چشم
باز كابوسِ ستمكارهی شب ميآيد
ميگريزم سویِ درهايی در آنسویِ نيست
جانِ آواره دوصد بار بهلب ميآيد
□
شب چو ميبندد در، مردمِ چشم
نشئهای ميبردم تا لبِ مرگ
ديو-خرفسترِ شب ميخندد
خندهاش ميپيچد در شبِ مرگ
□
شب چو ميبندد در، مردمِ چشم
باز زين نعرهیِ مستانه مرا پروا نيست
گر كه صد بارم بر دار كشيد
باز هم ميگويم:
صبح میآيد؛ فردا،
شبتان پيدا نيست.
::::
2
و 3 اسفند 1379
صبح (2)
LXXX
رو به پايان است شب ، ديگر
صبح ، سر خواهد زدن ناگاه
وآن دلْآرا ، نوعروس ِ خاوري ، آراست خواهد
گيسوان ِ زرنگار ِ خويش .
تاج بر سر ، اينك آن چاووش ِ سرْبيدار و دلْهشيار
بانگ بر ميدارد از هر سو :
قوقوليقوقو .
صبح ميآيد
با بآيينتر نگاري كِش تواند ديد چشم ِ روزگار ِ پير .
اي به خواب ِ بيهُشي خفته
در به چنگ ِ سهمناك ِ صد هزاران پنجهي ِ خونْريز
خيز
خيز و
----از خود دور كن كابوس ِ شوم ِ مرگ را
ـ بنگر
بر بلندا ، بر چكاد ِ كوههاي ِ شرق
جلوه آغازيد خواهد نوْعروس ِ خاوري ، اكنون .
...
...
ورنه آخر از چه رو هر دم
در درون ِ من
ـ اين خرابآباد ِ يغماگشتهي ِ پر غم ـ
چاوشيْخوان مرغ ِ سرْبيدار و دلْهشيار
مژدهي ِ ديدار ميآرد
صبحْگاهان را
و چنين يكْريز
بانگ بر ميدارد از هر سو :
قوقوليقوقو ؟
ارديبهشت 1371