استاد منوچهر جمالی:
نوروز، جشن زمان و معنای زمان و يک انديشهی سکولار است
نوروز، جشن زمان و معنای زمان و يک انديشهی سکولار است
شد آن كه اهل ِ نظر بر كناره میرفتند
هزار گونه سخن در دهان و لب خاموش
Donnerstag, März 29, 2012
Freitag, März 23, 2012
شاديانه
(ترانهیِ نوروز)
خيز تا با طرب يگانه شويم
بند بندِ نیِ ترانه شويم
درتنيده به گونهگونه نوا
اوجِ اين موجِ شادمانه شويم
پایکوب، از میِ مغانهیِ مست
طربافزایِ صد چمانه شويم
دست در دستِ هم نهيم، بهمهر
يکجهان جانِ بیکرانه شويم
بذر و آبايم و خاک و رويش و جان
همگنان، يک تنِ تنانه شويم!
همچو آبی که جوشد از دلِ سنگ
در بُنِ کشتِ خود، روانه شويم
پَژِ جان را، دهيم آبِ طرب
مستِ رُستارِ جاودانه شويم
همچو نوروز، دمبهدم به نوا
پر ز گلبانگِ شاديانه شويم
خردآهنج و، آشناورِ دهر
نوبهنو، تازه از زمانه شويم
بند بندِ نیِ ترانه شويم
درتنيده به گونهگونه نوا
اوجِ اين موجِ شادمانه شويم
پایکوب، از میِ مغانهیِ مست
طربافزایِ صد چمانه شويم
دست در دستِ هم نهيم، بهمهر
يکجهان جانِ بیکرانه شويم
بذر و آبايم و خاک و رويش و جان
همگنان، يک تنِ تنانه شويم!
همچو آبی که جوشد از دلِ سنگ
در بُنِ کشتِ خود، روانه شويم
پَژِ جان را، دهيم آبِ طرب
مستِ رُستارِ جاودانه شويم
همچو نوروز، دمبهدم به نوا
پر ز گلبانگِ شاديانه شويم
خردآهنج و، آشناورِ دهر
نوبهنو، تازه از زمانه شويم
بُنِ تن نو کنيم و جامهیِ جان
بر درختِ جهان، جوانه شويم!
بر درختِ جهان، جوانه شويم!
چهارشنبه، 2 فروردين 1391، 21 مارس 2012
Montag, März 19, 2012
وهمِ واهی
(ترانهای در بیخدايی)
آدم، اگرچه ساهیيه
هستی، همهش ملاهیيه
از ديدِ دين، خصلهیِ خوب
باور و سربهراهیيه
به ما میگه که رنجتون
تقديره و، الاهیيه!
خدا، سرش روُ بومِ عرش
کونِش، روُ فرشِ شاهیيه
هرچی که اون بخواد، میشه
اوستایِ پادشاهیيه
حق نداری بگی «چرا؟»
خدا، خواهینخواهیيه
زندگیِ مطلوبِ دين
جانوری-گياهیيه
زمين، روُ شاخِ گاوه و،
گاوه روُ پشتِ ماهیيه
کون که بجمبونه، زمين
کنفيکون میشه؛ همين!
بله، بلایِ زلزله
جزایِ پُرگناهیيه!
(مشنگ، جفنگ میبافه و،
فک میکنه که داهیيه
اينکه به مضراب میزنی
جونِ ننهت، چهراهیيه؟!)
انبيا، اين چَرتو میگن
که پشمِ ما رو بچينن!
به ياوهها، مشو زبون
ببين! ببين، که آسمون
روزا، يه دريایِ تهی
شبا، پُر از سياهیيه!
اگه خدا خدايه و،
به سلطنت مُباهیيه
پس چرا بهرهمون ازش
فقط يهمُش تباهیيه؟!
هرچی که هس، حرفایِ دين
کتبیيه، يا شفاهیيه...
گوهرش از شرارت و،
خلافِ نيکخواهیيه
بیخردیش، سرشته در
اوامر و نواهیيه!
فخرِ کثيف و نکبتِش
کشتنِ دلبخواهیيه!
شرارتِش، صادره از
مصدرِ لاتناهیيه!
هزار، بشوریش از برون،
گندِ درون، کماهیيه!
خدايی که نه میشه ديد
نه میشه حرفاشو شنيد
من، چرا باورش کنم؛
هستیمو منترش کنم!؟
اونم خدايی که فقط
عاشقِ کينهخواهیيه
برایِ اثباتِ خودش
محتاجِ صد گواهیيه!
پيمبر و گواهشم
قاتله و، سپاهیيه!
اغلب، عمّامهبهسر
يهوختا هم کلاهیيه!
يه نصفِ قصّه، خون و قتل
نصفِ ديگهش، فُکاهیيه!!
نطفهیِ ساخت و باورش
فريب و بیپناهیيه
ريدهیِ مغزِ مُنگل و،
يه گوزِ اشتباهیيه!
توُ اين درندشتِ وجود
خدا، يه وَهمِ واهیيه!
هستی، همهش ملاهیيه
از ديدِ دين، خصلهیِ خوب
باور و سربهراهیيه
به ما میگه که رنجتون
تقديره و، الاهیيه!
خدا، سرش روُ بومِ عرش
کونِش، روُ فرشِ شاهیيه
هرچی که اون بخواد، میشه
اوستایِ پادشاهیيه
حق نداری بگی «چرا؟»
خدا، خواهینخواهیيه
زندگیِ مطلوبِ دين
جانوری-گياهیيه
زمين، روُ شاخِ گاوه و،
گاوه روُ پشتِ ماهیيه
کون که بجمبونه، زمين
کنفيکون میشه؛ همين!
بله، بلایِ زلزله
جزایِ پُرگناهیيه!
(مشنگ، جفنگ میبافه و،
فک میکنه که داهیيه
اينکه به مضراب میزنی
جونِ ننهت، چهراهیيه؟!)
انبيا، اين چَرتو میگن
که پشمِ ما رو بچينن!
به ياوهها، مشو زبون
ببين! ببين، که آسمون
روزا، يه دريایِ تهی
شبا، پُر از سياهیيه!
اگه خدا خدايه و،
به سلطنت مُباهیيه
پس چرا بهرهمون ازش
فقط يهمُش تباهیيه؟!
هرچی که هس، حرفایِ دين
کتبیيه، يا شفاهیيه...
گوهرش از شرارت و،
خلافِ نيکخواهیيه
بیخردیش، سرشته در
اوامر و نواهیيه!
فخرِ کثيف و نکبتِش
کشتنِ دلبخواهیيه!
شرارتِش، صادره از
مصدرِ لاتناهیيه!
هزار، بشوریش از برون،
گندِ درون، کماهیيه!
خدايی که نه میشه ديد
نه میشه حرفاشو شنيد
من، چرا باورش کنم؛
هستیمو منترش کنم!؟
اونم خدايی که فقط
عاشقِ کينهخواهیيه
برایِ اثباتِ خودش
محتاجِ صد گواهیيه!
پيمبر و گواهشم
قاتله و، سپاهیيه!
اغلب، عمّامهبهسر
يهوختا هم کلاهیيه!
يه نصفِ قصّه، خون و قتل
نصفِ ديگهش، فُکاهیيه!!
نطفهیِ ساخت و باورش
فريب و بیپناهیيه
ريدهیِ مغزِ مُنگل و،
يه گوزِ اشتباهیيه!
توُ اين درندشتِ وجود
خدا، يه وَهمِ واهیيه!
هستیِ ما، فقط همين
وجودِ لاالاهیيه!!
وجودِ لاالاهیيه!!
م. سهرابی
عثمانیِ قديم؛ نوشهير.
پنجشنبه و شنبه، 25 و 27 اسفند، 15 و 17 مارس 2012
عثمانیِ قديم؛ نوشهير.
پنجشنبه و شنبه، 25 و 27 اسفند، 15 و 17 مارس 2012
$
عکسی:
https://mehdisohrabi.files.wordpress.com/2012/03/vahme_vahi.png
پیدیاف:
https://mehdisohrabi.files.wordpress.com/2012/03/vahme_vahi.pdf
Abonnieren
Kommentare (Atom)