از قيافه‌ی ِ ترياك – شيره

كريست ، چند گِرَم ، نزد ِ من گذاشت كسی
خيال ِ باطل ِ او اين ، كه من نگه دارم
فتاده بود به چنگ‌‌اش ، غنيمت از جايی
كه فتوی ار به من افتد ، گناه نشمارم [1]
كسی به خانه‌ی ِ وی اندرون نهان كرده [2]
كه : چون كه مشتری آمد ، سريع بردارم
ولی نهانگه ِ او يافت صاحب ِ منزل
ربود و ، آن به من آورد ؛ شكر نگزارم ؟!
كشان نبود قرارم ، چو مدّتی بگذشت
شبی ، بلای ِ خماری نمود اصرارم [3]
اگرچه سخت هراسان بُدَم ز عاقبت‌‌اش
به دام ِ وسوسه افتاد و آزمون ، كارم

كشيده‌‌ام به تفاريق ، اندرين دوسه ماه
نمانده جز گرمی ؛ عذر ِ دوست چون آرم ؟
به قدر ِ فضله‌ی ِ موشی ، به آسمان بَرَدَم
چنان كه خايه‌ی ِ شير ِ سپهر بفشارم ! [4]

چه نشئه بود ، ندانم ؛ فقط همين گويم :
كه از قيافه‌ی ِ ترياك – شيره بيزارم !!

27 - 860926

œ
JPG

$
يادكرد :
در بدترين وضعيّت ِ ممكن . فردا ، يك چك 410000 تومانی ( خريد ِ اسباب‌بازی و عروسك ) داريم ؛ و همه‌ی ِ موجودی‌مان ، منحصر به دخل ِ امروز ِ بارانی است ، كه سی‌هزار تومن بود . همسرم سه‌چهار روز است نه درست غذا می‌خورَد ، نه می‌خوابد ، و نه خنده به لب‌‌اش آمده . وضع ِ من ، از او هم بدتر است ؛ چرا كه از ديد ِ همه‌ی ِ اطرافيان ، مقصّر ِ اصلی ِ اين پريشان‌روزگاری مرد ِ خانواده است ، كه من ِ نامرد ِ فلك‌زده باشم ! فقط امشب توانستم به شوهرخواهرم ، و به يك خواهر ِ ديگرم رو بزنم . به يك آشنای ِ اينجا – مشهد – هم رو انداختم ؛ همه بی‌حاصل . همسرم می‌گويد : تو عمد داری كه مرا آزار بدهی ؛ وگرنه چرا تا روز ِ قبل از موعد ِ چك اقدامی نمی‌كنی ؟ يك‌بار هم می‌گفت : انگار تو منتظر ِ معجزه‌ای ! – آری ، من منتظر ِ قدرتی هستم كه بيايد خشتك ِ اين دين ِ مبين ِ نكبت ِ مادرقحبه‌ی ِ الهی را دربياوَرَد . كه لازم نباشد زن و شوهر ، به هزار بدبختی ، يك مغازه‌ی ِ فكسنی راه‌بيندازيم ، و به دو ماه نرسيده ، به بُن‌بست برسيم .
كجايی ؟ شيطانا !
بيا و مادر ِ اين الله – تبارك و تعالی – را بگای‌ی‌ی‌ی‌ی !

2 . لابد ، يحتمل ، به‌قطع و يقين ، پفيوزان ِ الهی بی‌ميل نخواهند بود كه بگويند : تو كه كريستال امتحان می‌كنی ، و از قيافه‌ی ِ ترياك – شيره بيزار می‌شوی ، بايد هم به چنين وضعی گرفتار باشی . به عرض ِ اراذله‌ی ِ ريده‌ی ِ اهريمن می‌رسانم كه : خير . بلكه كاملاً برعكس ؛ اوّلاً كه حدّاقل به اندازه‌ی ِ سه نفر آدم ِ خيلی جدّی ، چيز می‌خوانم و چيز می‌نويسم ؛ و در اداره‌ی ِ مغازه هم به همسرم كمك می‌كنم . ثانياً ، مسبّب ِ ترياك‌شيره كشيدن ِ من ، همين جمهوری ِ نكبات ِ الهی ِ شما تفاله‌هاست ...

3 . القول : اگر فرصتی دست دهد ، راجع به نشئه‌ی ِ كريستال ، و تفاوت ِ آن با ترياك‌شيره ، در حدّ ِ تجربه‌ی ِ محدود ِ خود ، چند كلمه‌ای خواهم نوشت ...

?
پابرگ‌ها :
[1] نسخه‌بدل : حرام نشمارم .
[2] بدل يا تصحيح : كسی به حيطه‌ی ِ حولیّ ِ وی نهان كرده .
[3] بدل : ... نمود ناچارم .
[4] نخست ، مصرع به اين صورت بود : « چنان بلند ، كه گُند ِ فرشته بفشارم ! » - حين ِ پاك‌نويس ، وجه ِ متن به ذهن‌‌ام آمد ؛ و به نظرم می‌رسد كه در رعايت ِ تناسب ِ اجزاء برتری دارد ...


Ê

تو بزن تازيانه‌ات !

من شُرب ِ خمر می‌كنم و ، افتخار هم
يعنی عرق‌خورم من و ، بی‌بند‌وبار هم
اذعان همی‌كنم كه به دين ِ تو كافرم
كفرم پديد نيست ؟ - دهم پس شعار هم !
ريدم به كلّه‌ی ِ پدر ِ جاكش ِ خدات
پروردگار ِ جاكش و ، گُه‌كردگار هم
كز بهر ِ چه‌م چپاند بدين نُه‌خلای ِ ژرف
ناچار و ، بر سرم شده دين‌اش هوار هم
دين ِ گُهی كه ان بگريزد ز گند ِ آن
تو بر سرت نهاده ، كنی افتخار هم !
نامردمی و غارت و پفيوزی و دغل
داری و ، می‌كنی همه را احتكار هم
صادر همی‌كنی ، كه جهانی به گُه كشی
وز بعد ِ خود ، ز خود ، بنهی يادگار هم

ای ان ، تو چيستی كه به من امر می‌كنی ؟
من‌بنده را خرد بُوَد و ، اختيار هم
آن‌سان كه پی به گند ِ وجود ِ تو برده‌ام
پی می‌برم ، كه پوچی و بی‌اعتبار هم
دعویّ ِ قدس داری و ، قدس‌ات به شكل ِ كون
كيری كنم حواله و ، با آن مُنار هم

كار ِ تو كشتن است ؛ بيا زودتر بكش
تا وارهم ز نكبت ِ اين انتظار هم
كفر ِ مرا محاربه دانی ؛ همين بُوَد
گاهی پياده جنگم و ، گاهی سوار هم
تا خشتك ِ خدای ِ تو از بُن برآورم
بر خويش ديده‌ام همه‌گون مرگ و ، دار هم

هان ! شيخكا ! گُها ! تو بزن تازيانه‌ات
من شُرب ِ خمر می‌كنم و ، افتخار هم !

860921

œ
JPG_f-Badr / JPG_Text


Ê

خاك‌جا

آه !
بر اين گوی ِ سبز ِ بی‌نشان ،
- كو خانه‌ی ِ من ؟
لانه و كاشانه‌ی ِ من ؟
آه !

در كدامين گور خواهم خفت ؛
در كدامين گوشه از اين خاكدان ِ سبز ؟

گر بَدَستی جای پيدا كردی ای

هم‌بی‌وطن

- آواره در غربت !
- بيگانه در مأوا !
...
آف بگذار و ،

خبر كن ؛

من نمی‌خواهم درين غربت‌سرا
بی خاك‌جا باشم !

860911

œ
1 ، 2

Ê